T. Randolph: “Na utratę małego palca”

Dziewięć cyfr zna algebra, ani jednej więcej,
a więc wciąż mam garść pełną palcy w każdej ręce.
Nieszczęście, co mi ciebie odjęło z lewicy
równym zeru się zdaje, gdy na palcach liczyć.
Lecz oto, co ci powiem, moja cząstko z ciała:
nie po to byłaś dana, abyś cudze brała
czy by wytykać winy; lecz twój nagły koniec
po to tylko się zdarzył, aby w twoim zgonie
innym członkom pokazać, co się z nimi stanie:
dłoń, ręka, noga, udo – od śmierci o palec.
Rytm dawałaś mym wersom; jeśli więc go zmylam
w twoim braku, jak mnieman, jest tego przyczyna.
Strata palca (dla żartu ja o tym nie plotę)
sprawia, że wers się robi za krótki o stopę.
Żegnaj więc, drogi palcu: żałością jest wielką
tracić cię, boś ty był mi moją prawą ręką.

- – - – -

THOMAS RANDOLPH – UPON THE LOSS OF HIS LITTLE FINGER

Arithmetic nine digits, and no more,
Admits of; then I still have all my store.
For what mischance hath ta’en from my left hand,
It seems did only for a cipher stand.
But this I’ll say for thee, departed joint,
Thou wert not given to steal, nor pick, nor point
At any disgrace; but thou didst go
Untimely to thy death only to show
The other members what they once must do;
Hand, arm, leg, thigh, and all must follow too.
Oft didst thou scan my verse, where, if I miss
Henceforth, I will impute the cause to this.
A finger’s loss (I speak it not in sport)
Will make a verse a foot too short.
Farewell, dear finger: much I grieve to see
How soon mischance hath made a hand of thee.