O SYMETRII MIĘDZYPLANETARNEJ (Julio Cortázar, 1943, tyt. oryg. Retorno de la noche, tłum. Marta Jordan)
Julio Cortázar znany jest przede wszystkim jako autor “Gry w klasy”, dzieła o nieszablonowej i wielopoziomowej budowie; argentyński pisarz zaczynał jednak od form krótkich – i te także są warte uwagi. Przykładem opowiadanie”O symetrii międzyplanetarnej”, otwierające zbiór “Prolegomena do astronomii”. Gościmy w nim na Faros, planecie zamieszkałej przez istoty podobne do pająków, lecz istoty gościnne i wykwintne w obyczajach. Naucza tam mistrz Illi i łatwo zauważyć, że podobny jest w swym nauczaniu do Jezusa Chrystusa; zakończenie pokaże, że i tu, daleko od Ziemi, najtrudniej być prorokiem we własnym kraju. Prawa wszechświata, zdaje się mówić Cortázar, są niezmienne: jednostki wybitne w starciu z tłumem są zawsze skazane na porażkę. Tłum bowiem nie potrafi zrozumieć tych, którzy wyprzedzają swoją epokę – a to, co niezromiałe, budzi strach i agresję. Nie jesteśmy więc gorsi od tych, którzy byli, którzy będą i którzy są obok; marne to jednak pocieszenie, bo to równość w małości.
2 odpowiedzi jak dotąd ↓
bandolero // listopad 5, 2008 @ 3:09 pm
Drobna uwaga: Cortazar pisał niemal wyłącznie opowiadania i z nich przede wszystkim słynie, zresztą jako nowelista jest najlepszy. Powieści napisał chyba tylko trzy (jeśli się mylę, to proszę mnie poprawić)- “Gra w klasy”, “69″, “Ostatnia runda”, więcej nie mogę sobie przypomnieć, a nie chce mi się szukać w necie.
bandolero // listopad 8, 2008 @ 12:19 pm
Sorka, że się tu jeszcze produkuję, ale muszę poprawić swój poprzedni post, coby mi jakiś znawca literatury iberoamerykańskiej nie zarzucił, że głupoty wypisuję. Otóż zajrzałem byłłem na tak zwaną “oficjalną stronę internetową Julio Cortazara” (to znaczy hispanojęzyczna wikipedia kieruję na tę stronę pod nazwą Pagina Oficial de Julio Cortazar, osobiście nie jestem całkiem pewien, czy sam zainteresowany wie o tym iż istnieje jego oficjalna strona) i okazało się, że wzmiankowana strona wymienia następujące powieści Argentyńczyka: Los premios (polski przekład pod tytułem “Wielkie wygrane”); Rayuela (”Gra w klasy” oczywiście, przy okazji dowiedziałem się, że norweski przekład nosi tytuł “Paradis” :); Divertimento; Diario de Andreas Fava. Tak więc w poprzednim poście zapomniałem o “Wielkich wygranych”, które czytałem i wiem z pewnością że jest to powieść. “Egzaminu” nie pamiętam, ale możemy założyć, że jest to też powieść. Następna powieść to “62″ (przez pomyłkę napisałem 69) i”Diario de Andreas Fava” -to jakiś młodzieńczy tekst Cortazara, wydany niedawno pośmiertnie. Nie wymienia się tu natomiast “Ostatniej rundy”, która w Polsce uchodzi za powieść, nawet na stronie tytułowej przekładu umieszczono informację “powieść”. Ja nigdy nie uważałem tej książki za powieść, ale raczej za hiper-poemat prozą, przeplatany z trockistowsko-maoistowską agitką. No, to teraz chyba nikt nie zarzuci mi nieścisłości. Tak przy okazji, nie wiem czy jest to powszechnie wiadome, ale w Argentynie Cortazar uchodzi za grafomana i twierdzi się, że w przekładach zwłaszcza na polski!!!) jest on o wiele lepszy niż w oryginale. Co innego wielki argentyński pisarz Gombo- Vitoldo Gombrowicz, ten to dopiero jest GRAN ESCRITOR ! Pozdrav :)