Ogłoszenie drobne: niedługo październik.
Julio Cortázar: “O symetrii międzyplanetarnej”
wrzesień 25, 2007 · 2 komentarzy
O SYMETRII MIĘDZYPLANETARNEJ (Julio Cortázar, 1943, tyt. oryg. Retorno de la noche, tłum. Marta Jordan)
Julio Cortázar znany jest przede wszystkim jako autor “Gry w klasy”, dzieła o nieszablonowej i wielopoziomowej budowie; argentyński pisarz zaczynał jednak od form krótkich – i te także są warte uwagi. Przykładem opowiadanie”O symetrii międzyplanetarnej”, otwierające zbiór “Prolegomena do astronomii”. Gościmy w nim na Faros, planecie zamieszkałej przez istoty podobne do pająków, lecz istoty gościnne i wykwintne w obyczajach. Naucza tam mistrz Illi i łatwo zauważyć, że podobny jest w swym nauczaniu do Jezusa Chrystusa; zakończenie pokaże, że i tu, daleko od Ziemi, najtrudniej być prorokiem we własnym kraju. Prawa wszechświata, zdaje się mówić Cortázar, są niezmienne: jednostki wybitne w starciu z tłumem są zawsze skazane na porażkę. Tłum bowiem nie potrafi zrozumieć tych, którzy wyprzedzają swoją epokę – a to, co niezromiałe, budzi strach i agresję. Nie jesteśmy więc gorsi od tych, którzy byli, którzy będą i którzy są obok; marne to jednak pocieszenie, bo to równość w małości.
Kategorie: Do przeczytania
To właśnie Anglia
wrzesień 25, 2007 · 2 komentarzy
TO WŁAŚNIE ANGLIA (This is England, 2006, reż. Shane Meadows, 6000 sekund)
Północna Anglia, rok 1983. Dwunastoletni Shaun – postać, której pierwowzorem miał być sam reżyser – nie ma łatwego dzieciństwa: po śmierci ojca w wojnie o Falklandy samotnie wychowuje go matka, w szkole zaś jest obiektem drwin i złośliwości. W obronę i pod opiekę bierze go grupka skinheadów; to przez nich Shaun pozna Combo, skinheada zarażonego nową chorobą – nacjonalizmem. Ciekawie jest obserwować łączące ich relacje: to związek ojca i syna, nauczyciela i ucznia, przede wszystkim jednak: dwojga nieszczęśliwych, różniących się wiekiem dzieci. Combo bowiem, choć dorosły, jest naiwny jak dziecko – i to tę naiwność wykorzystują angielscy nacjonaliści. To oni zrobią mu pranie mózgu i nabiją mu głowę ksenofobią i populistycznymi hasełkami; to oni będą go wykorzystywać i sterować nim jak pacynką. Choć Combo bije i poniża, to i on jest ofiarą, narzędziem w ręku politycznych szarlatanów. Jego tragedia to nie przypadek wyjątkowy, to nawet nie jest wyłącznie klęska przechwyconego przez nacjonalistów ruchu skinheadzkiego - ona się powtarza wszędzie tam, gdzie są ludzie sfrustrowani, biedni i pozbawieni szans na lepsze życie. Nędza to stan, w którym szuka się winnych; zawsze znajdzie się ktoś, kto wystawi wskazujący palec.
PS. Kamila: Dzięki za film i DKF po emisji :)
Kategorie: Do zobaczenia
